Kari Anne-Fygi schreef 14 november een hele herkenbare post op Molblog. “Eens in de zoveel tijd ligt er bij ons thuis bovenop de papierstapel een nieuwe ergernis. Design, of liever gezegd het ontbreken ervan, op (tja, hoe noem je het eigenlijk?) functionele post en verplicht papierwerk.” Grafische armoede, vindt Kari.

Zondag is mijn vaste administratie dag. De dag dat ik mezelf een uur lang dwing om rekeningen, brieven en contracten ‘te doen’. De dag waarop ik voorstellen schrijf of doorneem. Kortom: de meest vreselijke dag/ochtend van de week.

Zou het voor Stedin, gemeente Waterbeheer (of hoe die gasten ook heten) en de Belastingdienst niet veel leuker zijn als ik hun logo’s niet meteen associeer met een slinkende bankrekening en leuke-dingen-die-nog-maar-een-maandje-moeten-wachten?

Hoe fijn zou het zijn als al die aanmaningen en dwangbevelen er mooier uit zouden zien. “Gewoon omdat het de dagelijksheid der dingen kleurt. Omdat het voor even een beter gevoel geeft dan het nu doet.” Ik weet zeker dat het de zondagochtend draaglijker zou maken.

Soortgelijke artikelen:

• Thirty conversations on design
• Sagmeister, Dumbar, Crouwel
• Red tea milk sugar

Je kan de reacties op dit bericht volgen op de RSS 2.0 RSS-feed. Je kan een bericht achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.